وقتی قلبهای ملت در میثاق با رهبر شهید گره خورد
قزوین_وقتی چشمِ مردم به تابوتهایِ این عزیزان افتاد، گویی زمان از حرکت ایستاد. نگاهها، لبریز از غمی عمیق و بغضهایی بود که سالها در گلو مانده بود؛ اما این اشکها، نه اشکِ ضعف، که بارانِ معرفتی بود که بر خاکِ غیرتِ این مردم میبارید.
در آن لحظهیِ جانکاه، وقتی دستهای لرزانِ مردم به سوی تابوتها دراز شد، گویی میخواستند ذرهذرهیِ وجودِ خود را به این پیکرهایِ پاک گره بزنند. آنچه در چشمانِ پیر و جوان موج میزد، نه فقط سوگِ یک رهبر، که داغِ یک «خانواده» بود؛ خانوادهای که فدایِ امنیت و عزتِ این مرز و بوم شدند.
در آن لحظاتِ پُرشور و پُرگداز، سوگ به سلاحی بُرنده بدل شد. مردم با هر قطره اشک، عهدی دوباره بستند. این تشییع، نه یک آیینِ بدرقه، که «میدانِ نبردِ ارادهها» بود؛ میدانی که در آن، بغضهای فروخورده، ناگهان به فریادهایِ رعدآسایِ مطالبهگری بدل شد. مردم در آن لحظهیِ دیدارِ آخر، به دشمن فهماندند که ریختنِ خونِ رهبر و خانوادهاش، نه تنها چراغِ این مسیر را خاموش نمیکند، بلکه شعلهیِ ایمانِ قلبیِ این ملت را فروزانتر کرده است.
این حضورِ میلیونی، در حقیقت نمایشِ پیوندِ ناگسستنی میان «ملت و آرمانهای شهید» است. خونِ این شهیدان، امانتی الهی است که اکنون بر دوشِ تکتکِ ماست. ما به عنوانِ خادمانِ این ملت، در این فضایِ مالامال از حماسه و اشک، ضمنِ تجدیدِ بیعتِ خالصانه با رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای، اعلام میکنیم که پیامِ سوزانِ این تشییع، «خونخواهیِ عزتمندانه» است.
ما در برابرِ این تابوتهایِ مطهر، سوگند یاد میکنیم که نگذاریم غبارِ فراموشی بر این خونهایِ پاک بنشیند. دنیا باید بداند، ملتی که در بدرقهیِ رهبر و خانوادهاش، چنین با شکوه و سرشار از خشمِ مقدس به خیابان میآید، در پیمودنِ راهِ خونخواهی و اطاعت از رهبری، تا رسیدن به ساحلِ پیروزی، آرام نخواهد نشست. این اشکها، سوختِ موتورِ انتقامِ ماست و این حضور، ضامنِ بقایِ انقلاب.
انتهای پیام/
