
میلاد صالحی در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری بسیج در همدان اظهار کرد: در سالهای اخیر، «جنگ روایتها» به یکی از پرکاربردترین مفاهیم در ادبیات رسانهای کشور تبدیل شده است و کمتر نشست، همایش یا یادداشتی را میتوان یافت که در آن از اهمیت این نبرد سخنی به میان نیاید، اما پرسش اساسی این است که آیا صرف سخن گفتن از جنگ روایتها، به معنای حضور مؤثر در این میدان است؟
وی با اشاره به یکی از آسیبهای جدی این حوزه افزود: امروز بسیاری از کنشگران، به جای ایفای نقش واقعی خود، در حال تولید ادبیات راهبردی هستند و نتیجه آن افزایش حجم تحلیلها، توصیهها و کلیگوییها است، در حالی که سهم روایتهای مستند از دستاوردها و موفقیتهای میدانی چندان چشمگیر نیست.
این مدرس دانشگاه تأکید کرد: افکار عمومی با «راهبرد» زندگی نمیکند، بلکه با «واقعیت» زندگی میکند. مردم زمانی روایت یک پیروزی را باور میکنند که آثار آن را در میدان مشاهده کنند و بدانند کدام مسئله حل شده، کدام خدمت به نتیجه رسیده، کدام تهدید خنثی شده و چه ضربهای به دشمن وارد آمده است، روایت زمانی اثرگذار خواهد بود که بر شانههای یک واقعیت عینی استوار باشد.
وی با بیان اینکه باید در تقسیم کار میان دستگاههای اجرایی و رسانه بازنگری شود، گفت: دستگاه اجرایی و نظامی مأمور تولید روایت نیست، بلکه مأمور تولید «عملکرد» است؛ انجام مأموریتها، حل مسائل، ثبت دستاوردها و ارائه بههنگام، دقیق و مستند آنها به افکار عمومی، مسئولیت اصلی این دستگاهها است و هر اندازه این حلقه ضعیفتر عمل کند، دست رسانه نیز برای روایتسازی خالیتر خواهد بود.
صالحی ادامه داد: در مقابل، مأموریت فعال رسانهای نیز تولید عملکرد نیست، بلکه رسانه از دل واقعیتها روایت میسازد؛ خبرنگار، تحلیلگر، مستندساز و فعال فضای مجازی برای تولید یک روایت اقناعکننده به سوژهای نیاز دارند که ریشه در یک اقدام واقعی، موفقیتی قابل سنجش یا دستاوردی ملموس داشته باشد و بدون این خوراک رسانهای، حتی حرفهایترین رسانهها نیز ناگزیر به تکرار کلیات و بازتولید شعارها خواهند شد.
این روانشناس با اشاره به یکی از خطاهای رایج در حکمرانی رسانهای تصریح کرد: انتظار اینکه رسانه بتواند کمبود عملکرد را با مهارتهای اقناعی جبران کند، نه با قواعد ارتباطات سازگار است و نه با منطق جنگ روایتها؛ رسانه میتواند واقعیت را برجسته کند، اما نمیتواند جای خالی واقعیت را پر کند.
وی با بیان اینکه اگر قرار است در میدان روایتها دست برتر را داشته باشیم، ابتدا باید زنجیره تولید روایت اصلاح شود؛ زنجیرهای که از اتاق خبر آغاز نمیشود، بلکه از میدان عمل شروع میشود، خاطرنشان کرد: هر اقدام موفق، هر مسئله حلشده و هر خدمت مؤثر، ظرفیتی بالقوه برای تولید روایت است.
صالحی افزود: وظیفه دستگاه اجرایی، تولید این ظرفیتها و ارائه سریع، مستند و هوشمندانه آنها و وظیفه رسانه، تبدیل این ظرفیتها به روایتهایی امیدآفرین، اقناعکننده و قابل فهم برای افکار عمومی است.
وی با تأکید بر اینکه جنگ روایتها پیش از آنکه یک مسئله رسانهای باشد، یک مسئله حکمرانی است، اظهار کرد: تا زمانی که دستگاههای مسئول خود را متعهد به تولید مستمر «خبرِ عملکرد» ندانند، رسانه نیز از «روایتِ پیروزی» محروم خواهد ماند، در چنین شرایطی، افزایش حجم تحلیلها و راهبردگوییها نه تنها این خلأ را جبران نمیکند، بلکه گاه فاصله میان واقعیت و ادراک عمومی را نیز افزایش میدهد.
این مدرس دانشگاه، با اشاره به شرایط کنونی و نبردهای ترکیبی جبهه کفر و استعمار علیه محور حق و حقیقت، گفت: امروز بیش از هر زمان دیگری، رسانه به راهبرد جدید نیاز ندارد، بلکه به «مصداق» نیاز دارد؛ زیرا در جنگ روایتها، این عملکرد است که پیروز میشود و روایت، پژواک همان پیروزی است.
انتهای پیام/