
به گزارش خبرگزاری بسیج از همدان، کنارگذر اسدآباد در محدوده شهر پالیز، یکی از محورهای مهم ارتباطی در مسیر بزرگراه کربلا و استانهای غربی کشور است؛ اما همین محور مهم، برای اهالی پالیز به یکی از نقاط پرخطر و پرمشکل تبدیل شده است. براساس گزارش یکی از اعضای شورای اسلامی شهر پالیز، مشکلات این محدوده، نه یک ایراد کوچک و نه صرفاً یک مطالبه محلی، بلکه زنجیرهای از خطرها و هزینههاست که هر روز بر کشاورزان، دامداران و رانندگان تحمیل میشود.
جان مطلب روشن است: یک کنارگذر و دهها مشکل قابل حل. نبود زیرگذر مناسب برای عبور احشام و ماشینآلات کشاورزی، دسترسی کشاورزان به حدود ۵۰۰ هکتار اراضی جنتآباد را دشوار کرده است. دامداران برای رساندن دامهای خود به مرتع، ناچار هستند از عرض جادهای بگذرند که خودروها در آن با سرعت ۱۳۰ تا ۱۴۰ کیلومتر بر ساعت تردد میکنند. نتیجه این وضعیت، تصادف، تلف شدن دام و خسارت اقتصادی است؛ خسارتی که برای برخی دامداران که با تسهیلات حمایتی کمیته امداد دام خریداری کردهاند، به از دست رفتن سرمایه و فشار اقتصادی مضاعف تبدیل شده است
مشکل فقط نبود یک زیرگذر نیست. زیرگذر دهکلان نیز به گفته عضو شورای شهر پالیز، به دلیل نبود دیوارهسازی و استحکامبخشی مناسب، با ریزش خاک و جمع شدن آب در بارندگیها دستوپنجه نرم میکند. کمبود علائم هشداردهنده، ناهمسطح بودن بخشهایی از جاده، پیچهای متعدد و دید محدود رانندگان نیز ایمنی این محور را کاهش داده است. اینها نشان میدهد که مسئله، تنها «سطح جاده» نیست؛ بلکه یک بسته بههمپیوسته از زیرساخت، دسترسی، علائم و مدیریت سرعت است که باید یکجا دیده شود.
اینجاست که عبارت «یک کنارگذر، دهها مشکل قابل حل» معنای عملی پیدا میکند. احداث یک زیرگذر استاندارد برای عبور احشام و ماشینآلات کشاورزی، همراه با راههای دسترسی ایمن، دیوارهسازی و هدایت آب در زیرگذرها، نصب علائم هشداردهنده و بررسی نقاط حادثهخیز، میتواند بخش عمدهای از این زنجیره خطر را قطع کند. این اقدامها نه پروژههای تجملاتی، بلکه حداقلهای ایمنی برای منطقهای است که هم بار ارتباطی ملی دارد و هم زندگی روزمره کشاورزان و دامداران به آن گره خورده است.
بدیهی است که رسیدگی به این وضعیت، نیازمند اراده و هماهنگی دستگاههای مسئول، بهویژه راهداری و وزارت راه و شهرسازی است. اما تجربه نشان میدهد که پیش از هزینههای سنگین، یک ارزیابی میدانی دقیق و اولویتبندی درست میتواند مسیر را کوتاه کند. باید مشخص شود کدام نقاط بیشترین تصادف و خطر را دارند، زیرگذرهای موجود چه نقصی دارند و کدام راههای دسترسی کشاورزان باید ایمن شوند. سپس با برنامه زمانبندی مشخص و مشارکت شورای شهر و اهالی، اقدامها اجرا شود.
ایمنی جاده، هزینه نیست؛ سرمایهگذاری است. هر تصادف، هر دام تلفشده و هر مسیر ناایمن، هزینهای است که جامعه محلی میپردازد. کنارگذر اسدآباد در محدوده پالیز میتواند با یک تصمیم درست و چند اقدام همزمان، از یک نقطه پرخطر به یک محور ایمن و کارآمد تبدیل شود. مطالبه اهالی پالیز همین است: نه وعده، بلکه یک کنارگذر ایمن و دهها مشکل قابل حل.
انتهای پیام/
یادداشت | فرشاد عالی
یادداشت / حسین زارع
یادداشت| روایتی از حماسه جهادی بسیجیان در جنگهای ۱۲ روزه و رمضان