عضو هیأت پارلمانی جمهوری اسلامی ایران در PUIC گفت: سوال اساسی این است که چرا نهادهای بینالمللی برای تصویب یک قطعنامه غیر اخلاقی که تمام محتوای آن بر خلاف هنجارها و انگارههای اجتماعی و جهانشمول است، تمام امکانات و قدرت خود را بسیج میکنند اما در قبال نسلکشی در غزه و جنایات جنگی رژیم صهیونیستی و آمریکا در ایران و قتل عام زنان و کودکان و نوزادان ایرانی و فاجعه مدرسه شجره طیبه میناب سکوت میکنند و با یک استاندارد دوگانه با حوادث جهان برخورد میکنند؟
سارا فلاحی در نشست کمیته دائمی حقوق بشر، زنان و امور خانواده اتحادیه بینالمجالس اسلامی (PUIC) درباره موضوع رد شناسایی قطعنامه شورای حقوق بشر در خصوص گرایش و هویت جنسی، گفت: «جمهوری اسلامی ایران، در چارچوب اصول، ارزشهای دینی، فرهنگی و بومی خود، قویاً اقدام برخی از کشورها در شورای حقوق بشر برای ارائه قطعنامه مربوط به هویت جنسی و گرایش جنسیتی، موسوم به “سوگی” (SOGI)، را رد میکند. همچنین از اینکه به بهانه این قطعنامه و نشستهای مرتبط با آن، در اجلاس ماه ژوئن شورای حقوق بشر، گروههای حامی این مفاهیم و اقدامات در محل سازمان ملل متحد و ساختمان شورای حقوق بشر فعالیت میکنند، ابراز تأسف میکنم.»
وی اظهار کرد: «جوامع ما دارای ویژگیها و مختصاتی هستند که نمیتوانند پذیرای چنین موضوعات و مفاهیمی باشند. امیدوارم همانند گذشته، کشورها، دولتها، ساختارها، سازمانها و نهادهای مرتبط با جوامع اسلامی با قاطعیت در برابر چنین مفاهیمی ایستادگی کنند.»
عضو هیأت پارلمانی جمهوری اسلامی ایران در PUIC بیان کرد: «ما این مفاهیم را صرفاً یک تمایل یا خواسته ساده نمیدانیم، بلکه معتقدیم این موضوع بخشی از یک دستور کار جهانی برای تضعیف ارزشهای دینی، بومی و اجتماعی سایر کشورها و تحمیل سلطه ذهنی و ارزشی بخشی مشخص از جهان بر دیگر مناطق است. متأسفانه امکانات و زیرساختهای برخی نهادهای بینالمللی که از محل بودجه کشورهای عضو، از جمله کشور ما، اداره میشوند، در اختیار ترویج این مفاهیم قرار گرفتهاند؛ مفاهیمی که با ارزشهای جوامع ما در تضاد بنیادین هستند.»
فلاحی تصریح کرد: «سؤال اساسی این است که چرا این نهادهای بینالمللی برای تصویب قطعنامهای که از نگاه ما غیراخلاقی و مغایر با هنجارها و ارزشهای اجتماعی است، تمام امکانات و ظرفیتهای خود را بسیج میکنند، اما در قبال آنچه نسلکشی در غزه، جنایات جنگی رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه ایران، کشتار زنان، کودکان و نوزادان ایرانی و همچنین فاجعه مدرسه شجره طیبه میناب خوانده میشود، سکوت اختیار کرده و با استانداردی دوگانه با حوادث جهان برخورد میکنند.»
وی گفت: «کشورهای اسلامی نباید در مخالفت با این جریانها دچار تردید شوند، بلکه باید با اعتماد به نفس و با اتکا به باورهایی که از پیامبر عظیمالشأن اسلام (ص) و قرآن کریم به ما رسیده است، با صدایی رسا و بدون تردید در برابر این مفاهیم ایستادگی کنند.»
عضو هیأت پارلمانی جمهوری اسلامی ایران در PUIC، با اشاره به ضرورت هماهنگی میان کشورهای عضو این اتحادیه در موضوعات حقوق بشری در مجامع بینالمللی و منطقهای، افزود: «کشورهای اسلامی نیازمند هماهنگی بیشتر در مواضع خود درباره مسائل حقوق بشر در مجامع بینالمللی هستند. جهان با چالشهای متعددی روبهرو است و در این میان، چالشهای حقوق بشری از اهمیت ویژهای برخوردارند؛ از جمله تلاشهایی که برای ترویج و تحمیل مفاهیمی ناسازگار با بافت اجتماعی کشورهای اسلامی صورت میگیرد.»
فلاحی ادامه داد: «نقش پارلمانهای کشورهای اسلامی در کمک به دولتها برای هماهنگسازی مواضع بسیار مهم است. ما به عنوان نمایندگان ملتهای خود باید به گونهای عمل کنیم که کشورهای اسلامی، به جای تفرقه و جدایی، در مجامع بینالمللی همافزا باشند و با همکاری و همگرایی، منافع حداکثری ملتهای خود را به بهترین شکل تأمین کنند.»
وی در ادامه گفت: «بهویژه در مباحث حقوق بشری، این موضوع از اهمیت و حساسیت ویژهای برخوردار است و حتی مطالبه بخشهای گستردهای از جوامع ما محسوب میشود؛ زیرا این مباحث با ارزشها و باورهای مردم گره خورده و در دورترین و محلیترین مناطق کشورهای اسلامی نیز مورد اعتقاد و حساسیت قرار دارد.»
عضو هیأت پارلمانی جمهوری اسلامی ایران در PUIC خاطرنشان کرد: «ما به عنوان کشورهای اسلامی، راهی جز وحدت و همکاری نداریم و تفرقه میتواند ما را از ارزشها و تعالیم دینی و قرآنی دور سازد؛ از این رو باید بهشدت از آن پرهیز کنیم.»
