اهمال ناظران فرصتی برای دشمنان
خبرگزاری بسیج، رقیه غلامی؛ سوار تاکسی می شوم، صندلی جلو پیرمردی با گلایه از خرید روغن پنج کیلویی به قیمت ۷۵۰ هزار تومان می گوید: «آخه این چه کاری است روغن پیدا نمی شود و به سختی از یک آشنا به این قیمت پیدا کردم».
راننده با شنیدن گلایه این پیرمرد می گوید؛ «پایین تر از چهارراه فروشگاهی عرضه می کند برای هر خانواده یک حلب به قیمت ۵۰۰ هزار تومان»
کنار من هم مردی میانسال هم می گوید:« معلوم نیست که فروشنده هم مردم است و ما هم، به هم انصاف نداریم این هم نوعی دست درازی به جیب یکدیگر است»
و من با شنیدن این روایت ها از تاکسی که پیاده می شوم سراغ چند مغازه می روم و پیگیر روغن می شوم؛ هیچکدام ندارند و یا اینکه عرضه نمی کنند.
شب در خانه صحبت از اخبار روز و نبود برخی از کالاها در مغازه ها به میان می آید و من هم دیده ها و شنیده هایم را مطرح می کنم و یک سوال بزرگ در ذهنم شکل می گیرد، چرا روغن کمیاب نه نایاب شده و چرا اگر عرضه می شود به قیمت ۵۰ درصد بالاتر از قیمت واقعی؟!
و از آن مهم یک سوال بزرگ تر که چرا نظارتی از سوی دستگاه های نظارتی بر عرضه بازار وجود ندارد و از آن مهم تر قیمت کالاها؟
فردای همان روز برای رفتن به جلسه از مسیرم از سمت فروشگاه اتکا می افتد، ازدحام جمعیت برای روغن دیده می شود و اکنون سوال دیگری مرا درگیر می کند که آیا یک شبه روغن مورد نیاز مردم تمام شده و حالا مجبور شده اند برای تهیه آن در این صف ها بایستند؟!
افکارم را یکی از همکاران که در جواب سوالم می دهد؛ روغن گران تر خواهد شد و برای اینکه مردم ارزان تهیه کنند این همه ازدحام شده است؟!
حالا این همه سوال را باید چه کسی پاسخگو باشد؟! ناظران بر عرضه و قیمت کالا، ناظران توزیع قیمت، قانون گذاران در مجلس در راستای معیشت مردم و از آن همه مهم تر برخورد قاطع دستگاه هایی تعزیزاتی و قضایی با محتکران، گران فروشان و مخلان معیشتی مردم است چرا باید این همه اهمال در کار باشد تا مردم گله مند و معترض باشند و دشمن هم از این رهگذر به سود خود استفاده و کشور را به سمت ناامنی بکشد، همه آن ها که کوتاه بیایند در این خصوص که مردم یا در نتیجه گرانی ها اذیت شوند یا یا امنی ها جان و مال شان به خطر افتد شریک جرم دشمنان هستند.
