فحاشی، آن هم پشت سر یک خادم بزرگ ملت و عزیزی که در دنیای رحمت است و قدرت دفاع از خود ندارد نشان انحطاط و در عالم سیاسی نشان نابالغی است.در صفین یکی از سربازان امیرالمومنین(ع) به معاویه فحاشی کرد، حضرت فرمود: من دوست ندارم لشکر من سباب و فحاش باشد به جای فحش ایرادات را بگویید و سپس هم ما و هم لشکر معاویه را دعا کنید و بگویید خدایا خون ما و خون آنها را حفظ کن تا حال دیده نشده در میدان جنگ فرماندهی برای سلامتی دشمنان خود دعا کند؛ چقدر فاصله است بین این سیره و فحاشی یک سیاست مداری که با اغراض سیاسی و حب جاه سید مظلوم را در ملاءعام به باد فحش می گیرد.