مادری از «جابر انصار» که نامش با شهادت ماند

به گزارش خبرگزاری بسیج ایلام،کاظمیه دوسته فروردین‌ سال ۱۳۳۷ در روستای جابرانصار شهرستان آبدانان چشم به جهان گشود و کودکی و نوجوانی خود را در خانواده‌ای روستایی و عشایری گذراند.

زندگی در آن سال‌ها ساده بود و امکانات آموزشی نیز برای همه خانواده‌ها فراهم نبود و کاظمیه نیز فرصت رفتن به مدرسه پیدا نکرد، اما آنچه از خانواده و محیط زندگی آموخت، بعدها در زندگی خانوادگی و ارتباط او با مردم نمود پیدا کرد.

هوش و ذکاوت، درایت و توانایی در اداره امور زندگی باعث شده بود که وی میان بستگان، آشنایان و اهالی روستا به عنوان زنی کاردان شناخته شود.

او سال ۱۳۵۳ با «محمد کولیوند» ازدواج کرد و حاصل این زندگی مشترک هشت فرزند بود، سال‌های بعد بخش اصلی زندگی کاظمیه در کنار همسر و فرزندانش گذشت و تربیت فرزندان یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های او بود.

به گفته خانواده و بستگان، کاظمیه زنی مؤمن، شجاع و مردم‌دار بود و تلاش داشت فرزندانش را با باورهای دینی و اخلاقی تربیت کند.

ارادت به اهل‌بیت(ع) نیز جایگاه ویژه‌ای در زندگی او داشت و در این میان محبت به حضرت سیدالشهدا(ع) در زندگی کاظمیه پررنگ بود و در ماه‌های محرم و صفر حضور در آیین‌های عزاداری و خدمت به مجالس امام حسین(ع) از برنامه‌های همیشگی او به شمار می‌رفت.

سفره‌ای که برای ۲۱ ورزشکار پهن شد

مهمان‌نوازی و دستگیری از دیگران از ویژگی‌های برجسته شهید دوسته بود، خصلتی که یکی از نمونه‌های آن در سال ۱۳۷۰ و در جریان حضور تیم ورزشی ۲۱ نفره در آبدانان جلوه کرد.

به گفته هادی کولیوندی فرزند ارشد شهیده، این تیم برای شرکت در مسابقه‌ای ورزشی به آبدانان آمده بود و به سبب محدودیت امکانات آن زمان شهر، برای تهیه نان و غذای اعضای تیم با مشکل مواجه شد.

شهید دوسته که خانه و مغازه همسرش در نزدیکی محل برگزاری مسابقه قرار داشت پس از اطلاع از مشکل ورزشکاران، آنان را به خانه دعوت کرد و با پخت نان ساجی و تهیه غذاهای محلی و سنتی از تمام اعضای تیم پذیرایی کرد، بدون اینکه در قبال این کار وجهی دریافت کند.

این اقدام نمونه‌ای از روحیه مهمان‌نوازی و فرهنگ نوع‌دوستی او بود که در بسیاری از خانواده‌های روستایی و عشایری این منطقه نسل به نسل منتقل شده است.

زندگی این مادر فداکار سرانجام در جریان حملات هوایی دشمن در جنگ ۴۰ روزه به آبدانان پایان یافت.

شهید کاظمیه دوسته بیستم اسفند ۱۴۰۴ و در جریان حملات هوایی در مقابل خانه‌اش در شهر آبدانان هدف اصابت ترکش قرار گرفت و در حالی که روزه‌دار بود، به شهادت رسید.

این مادر شهید، زندگی خود را در راه تربیت فرزندان، خدمت به خانواده، دستگیری از مردم و پایبندی به ارزش‌های دینی سپری کرد و سرانجام نیز جان خود را در جریان جنگ رمضان توسط سفاکان صهیونیستی آمریکایی از دست داد تا نامش در شمار مادران فداکار و شهیده این دیار ماندگار شود.

کاظمیه دوسته بیش از شش دهه زیست، هشت فرزند بزرگ کرد و در میان خانواده و مردم به عنوان زنی مؤمن و مردم‌دار شناخته شد.

روایت زندگی او از روستای جابرانصار تا آبدانان، از مادری هشت فرزند تا میزبانی از ۲۱ ورزشکار و از سال‌های آرام زندگی تا روز شهادت، تصویری از زنی است که بخش بزرگی از عمر خود را در کنار مردم و خانواده گذراند و سرانجام در شهر آبدانان به جمع شهدای این دیار پیوست.