به گزارش روابط عمومی سازمان بسیج هنرمندان کشور؛ با حضور مسئولین سازمان بسیج هنرمندان کشور و جمعی از بانوان برگزیده رویداد باهنران، از دو اثر فاخر معلم پرواز و روضه طوبی که با ظرافتی هنرمندانه درخصوص امام شهید و شهدای مظلوم میناب ترسیم گردیده است در منزل شهید آرمان علیوردی رونمایی و از همراهی مادر گرانقدر شهید در برگزاری رویداد باهنران تقدیر شد. از اینرو با خانم مهناز خرمی؛ خالق دو اثر معلم پرواز و روضه طوبی به گفتگو نشستیم.
در مورد خودتان معرفی کوتاه و مختصری بفرمایید (تحصیلات، سوابق و رتبه ها و علایق)
مهناز خرّمی خادم فرهنگی اهل البیت (ع)، کارشناس هنر ایرانی- اسلامی، کارشناس ارشد پژوهش هنر و إن شاءالله دانشجوی دکتری پژوهش هنر هستم. همچنین دارای رتبه استعداد درخشان و نخبگی فرهنگی کرج، خوشنویس خط کوفی، طراح ضریح، رتبه اول و برگزیده دو دوره دوسالانه نگارگری کشور و مبدع چندین شیوه جدید در نقاشی ایرانی و طراحی سنتی. به طور کلی شناختنامه بنده شامل سالها فعالیت فرهنگی، هنری و اجتماعی است.
در حال حاضر گرایش تخصصی و حرفهای شما در گستره هنرهای تجسمی چیست؟ و علت این انتخاب را بفرمایید.
در طول سالهای گذشته عمده توجه و تمرکز من متوجه «هنر شیعی» و ارزشهای والای آن بوده و هست. عمق این علاقه به صورت عملی و نظری در زندگی هنری بنده هر روز بیشتر شده است. شاید علت این انتخاب ذات تعالی بخش هنر شیعی باشد. با توجه به اینکه انسان به طور فطری موجودی کمالگرا و مشتاق معنویت است، در نگاه من «هنر ولایی» مسیری نورانی برای رسیدن به کمال است.
شما سوابقی هم در تولیدات کارتون و کاریکاتور دارید و بصورت تخصصی کار کردید، الان هم در این رشته فعالیت دارید؟
بنده از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۸ سابقه کار مطبوعاتی و کاریکاتوریستی دارم (شروع فعالیت مطبوعاتی من همزمان با گرایش به هنر ایرانی بود). حوالی ۱۳۷۹ با راهنمایی استاد «شجاعی طباطبایی» اساسنامه کانون کاریکاتور کرج را تنظیم و به ثبت رساندم. سال ۱۳۸۳ کانون را تأسیس و اولین دورههای آموزشی، نمایشگاه و مسابقه کاریکاتور کرج را برگذار کردم. فضای مطبوعاتی آن سالها بسیار پر شور و حرارت بود و البته نارضایتی و عصبانیت مسئولین هم از انتقادها، کارتونها و کاریکاتورهای سیاسی- اجتماعی بسیار جدی بود. سیاسیون به راحتی مجوز کانون کاریکاتور و امتیاز دهها نشریه را لغو کردند. رسانههای اجتماعی برای ارایه آزاد آثار موجود نبود. به عنوان یک خانمِ تنها، توان مقابله با تهدیدها و ادامه فعالیت را نداشتم، لذا تمرکز اصلی من معطوف به هنر ایرانی- اسلامی شد.
علت گرایش موضوعات آثار شما به مضامین معنوی و انقلاب اسلامی چیست؟ از احساس و تجربهی خود بفرمایید.
همانطور که عرض کردم هنر اسلامی در اصل مسیر سلوک و تعالی انسان است و طی این مسیر همواره با انقلاب درونی و بیرونی همگام بوده و هست. اسلامی بودن هنر هم بدون انقلابی بودن آن یعنی؛ توقف در مسیر و حتی پس رفت (مثل اینکه اگر از اسلام روحیه مقاومت و انقلابیگری در مقابل باطل گرفته شود چیزی جز مناسک ظاهری باقی نمیماند). اغلبِ گونههای هنری مانند؛ راههای فرعی یک بزرگراه هستند. مسیرهای کوتاه رنگارنگی که حواس هنرمند را از رسیدن به مقصد پرت میکنند. هنر شیعی و ولایی در اعلاء درجه هنر اسلامی و انقلابی قرار دارد. هنری که سرپرست و راهنما دارد. راهبری که به همه چیز رنگ الهی و «صبغة الله» میزند. چنین محتوایی در مسیر زندگی یک هنرمند، باعث احساس رشد، شکوفایی و انقلاب درونی می شود.
