نهاوند؛ قطب طلایی گشنیز کشور درگیر خامفروشی و کمبود صنایع تبدیلی
به گزارش خبرگزاری بسیج از همدان، شهرستان نهاوند با تولید سالانه بیش از ۱۳ هزار تُن گشنیز و تأمین حدود ۷۰ درصد بذر و دانه این محصول در کشور، امروز بهعنوان مهمترین کانون تولید گشنیز ایران شناخته میشود؛ اما با وجود این جایگاه کمنظیر، نبود صنایع فرآوری، کمبود زیرساختهای بستهبندی و ضعف در صادرات برندمحور، همچنان مهمترین مانع بهرهبرداری کامل از این ظرفیت ارزشمند است.
گشنیز نهاوند، محصولی کمآببر و اقتصادی است که هر ساله در سطحی بیش از ۶ هزار هکتار از اراضی کشاورزی استان همدان کشت میشود، با این حال، بخش قابل توجهی از این محصول بهصورت خام و فلهای از استان خارج میشود؛ موضوعی که سبب شده سهم اصلی ارزش افزوده این محصول نه نصیب کشاورزان، بلکه در اختیار واسطهها و بازارهای مقصد خارجی قرار گیرد.
مدیر باغبانی سازمان جهاد کشاورزی استان همدان در اینباره با اشاره به پیشبینی برداشت ۱۳ هزار و ۴۴۶ تُن گشنیز از مزارع استان گفت: امسال ۶۱۲۷ هکتار از اراضی کشاورزی همدان زیر کشت گشنیز قرار دارد و نهاوند با ۵۶۶۰ هکتار، اصلیترین تولیدکننده این محصول در استان و کشور است.
بهروز فروزانفر با بیان اینکه میانگین برداشت گشنیز در هر هکتار بیش از دو تُن است، افزود: نهاوند نهتنها قطب تولید گشنیز استان، بلکه یکی از مهمترین مراکز تولید گیاهان دارویی کشور به شمار میرود و ۹۰ درصد گشنیز استان همدان نیز در این شهرستان تولید میشود.
وی با اشاره به مشکلات موجود در مسیر توسعه این محصول تصریح کرد: متأسفانه هویت گشنیز نهاوند در فرآیند صادرات بهدرستی دیده نمیشود و همین مسئله ضرورت ثبت ملی و جهانی این محصول را دوچندان کرده است و ثبت گشنیز نهاوند در نظام میراث کشاورزی جهان (جیاس) در حال پیگیری است.
مدیر باغبانی سازمان جهاد کشاورزی استان همدان همچنین نبود صنایع تبدیلی و فرآوری را یکی از جدیترین چالشهای پیشروی کشاورزان دانست و گفت: بخش عمدهای از گشنیز تولیدی استان، بهویژه نهاوند، پس از بوجاری و جداسازی ناخالصیها، بدون فرآوری مناسب به کشورهای همسایه از جمله پاکستان و عراق صادر میشود؛ در حالی که با ایجاد واحدهای اسانسگیری، عصارهگیری و بستهبندی استاندارد، میتوان ارزش افزوده بسیار بیشتری برای کشاورزان ایجاد کرد.
وی با اشاره به فعالیت ۳۰ واحد بوجاری گشنیز در شهرستان نهاوند اظهار داشت: این ظرفیتها هرچند مؤثرند، اما برای تکمیل زنجیره ارزش کافی نیستند و باید سرمایهگذاری جدی در حوزه صنایع تبدیلی و فناوریهای نوین انجام شود.
نماینده مردم نهاوند در مجلس شورای اسلامی نیز با تأکید بر ضرورت حمایت از تولیدکنندگان این محصول گفت: خامفروشی گشنیز یکی از مهمترین مشکلات گشنیزکاران نهاوندی است و تا زمانی که صنایع فرآوری در شهرستان شکل نگیرد، کشاورزان از منافع واقعی این محصول بهرهمند نخواهند شد.
علیرضا نثاری افزود: با توسعه صنایع تبدیلی، امکان تولید محصولاتی مانند اسانس، پودر و عصاره گشنیز فراهم میشود و این موضوع میتواند علاوه بر افزایش درآمد کشاورزان، زمینه صادرات محصولات فرآوریشده را نیز فراهم کند.
وی با تأکید بر لزوم استفاده از ظرفیت بخش خصوصی و فناوریهای روز، تصریح کرد: استفاده از فروش اینترنتی و بازاریابی دیجیتال میتواند در توسعه بازار گشنیز نهاوند نقش مهمی ایفا کند و وابستگی کشاورزان به واسطهها را کاهش دهد.
به گزارش خبرگزاری بسیج همدان، شهرستان نهاوند با وجود ظرفیتهای کمنظیر در تولید گشنیز، همچنان از نبود زیرساختهای کافی برای فرآوری، برندینگ و صادرات رنج میبرد. بر این اساس، تکمیل زنجیره ارزش، ایجاد صنایع تبدیلی و ثبت ملی و جهانی این محصول، میتواند نهاوند را از قطب تولید خام به مرکز فرآوری و صادرات گشنیز ایران تبدیل کند؛ مسیری که هم به نفع کشاورزان است و هم میتواند جایگاه اقتصادی این شهرستان را در سطح ملی و بینالمللی ارتقا دهد.
انتهای پیام/
