ملت ایران با «ایستادگی» ،پرچم قدرت را به اهتزاز درآورند

به گزارش خبرگزاری بسیج گیلان، صدمین شب است که خیابان، از یک معبر عبور و مرور، به یک «اتاق فکر جمعی» تبدیل شده. اینجا دیگر کسی برای نمایش نیامده است ، صد شب گذشت و این «تداوم»، خودش بزرگترین ضربه به محاسبات کسانی است که فکر می‌کردند با یک هیجانِ زودگذر، می‌شود شیرازه اراده‌ی یک ملت را از هم پاشید.

خیلی‌ها سعی کردند این حضور را تحلیل کنند؛ عده‌ای گفتند هیجان است، عده‌ای گفتند شور است. اما وقتی صد روز بی‌وقفه در صحنه باشی، دیگر شور نیست؛ «شعور» است. مردم اینجا نه به خاطرِ عادت، که به خاطرِ یک «تشخیصِ درست» ایستاده‌اند؛ تشخیصی که می‌گوید در میانه یک جنگِ تمام‌عیارِ شناختی، سکوت، یعنی شکست.

 جالب است؛ اینجا خبری از آن تصاویرِ پر زرق و برق رسانه‌های بیگانه نیست. اینجا حقیقتِ عریانِ ملتی است که جنگ را با تمام ابعادش - از تحریم تا عملیات‌های روانی - حس کرده. آن‌ها که در این ۱۰۰ شب ایستادند، همان‌هایی هستند که پیوندِ تاریخیِ این امنیتِ امروز را با ۸ هزار شهیدِ دفاع مقدس و شهدا در مقاطع مختلف؛فاع از حرم ،امنیت، اقتدار و رمضان ،این مسیر را به خوبی درک کرده‌اند؛ پیوندی که از جنسِ تعارف نیست، از جنسِ «موجودیت» است.

این گزارش، روایتی از یک جابجایی بزرگ است؛ جابجاییِ میدانِ نبرد از مرزهای جغرافیایی به عمقِ ذهن‌ها. دشمن سعی کرد با جنگِ ۱۲ روزه و فراتر از آن، ذهن مردم را تسخیر کند، اما خروجیِ این ۱۰۰ شب نشان داد که آن تیرِ سنگینِ دشمن، به سنگِ سختِ «بصیرتِ مردم» خورده و کمانه کرده است.

 اینجا، خیابان و میدان دیگر فقط آسفالت و ساختمان با المان شهدا و...نیست؛ خیابان و میدان «حافظه تاریخی» است. مردم اینجا، خودشان تحلیل‌گر شده‌اند؛ آن‌ها از همان شبِ اول فهمیدند که این یک بازیِ کوتاه نیست، یک ماراتنِ استقامتی است. و این ماراتن، تا وقتی که حقیقت روشن نشود، متوقف نخواهد شد.

 وقتی کسی صد شب می‌آید، یعنی «تکلیفِ شخصی» خودش را با آرمان‌هایش تسویه کرده. اینجا کسی برای کسی نیامده؛ هر فرد، یک هسته مرکزیِ ایستادگی است. این، همان چیزی است که دشمن در هیچ فرمولِ نظامی یا جامعه‌شناختی‌اش ندیده بود: «مردمِ خودآگاه».

شاید برای آن‌هایی که از دور نگاه می‌کنند، سوال باشد که این حضور چه نانی برای مردم دارد؟ پاسخ در چشمانِ همین‌هاست که آمده‌اند؛ آن‌ها برای امنیتِ فردای فرزندانشان، برای اینکه دوباره تجربه‌های تلخِ تاریخی تکرار نشود، اینجا به عنوان «سدِ دفاعی» ایستاده‌اند.

 اینجا، صدایِ خرد شدنِ استخوان‌هایِ «عملیاتِ روانیِ» دشمن را می‌شود شنید. وقتی مردم، خودشان به صحنه می‌آیند، دیگر نیازی به ترجمه نیست. این ۱۰۰ شب، به دشمن یاد داد که زبانِ این مردم، زبانِ فشار نیست؛ زبانِ منطقِ ایستادگی است.

 و این صدمین شب، ایستگاهِ پایان نیست؛ شروعِ یک نگاهِ نو به قدرتِ اراده‌ی ملی است. اینجا خیابان است، اما شاید بهتر باشد بگوییم اینجا، «خطِ مقدمِ آینده‌ی این سرزمین» است؛ جایی که مردم ثابت کردند «صاحبِ میدان» هستند.

در لابه‌لای این جمعیت، قصه همان کسانی است که شاید در ظاهر آرام باشند، اما در باطن، رزمندگانِ خطِ مقدمِ روایت هستند. آن‌ها هر شب با حضورشان، روایتِ دشمن را با «واقعیتِ وجودشان» به چالش می‌کشند. این یک «مقاومتِ مدنی» به معنای دقیق کلمه است.

پرچم کفن ماست عشق ماست پای آن جان می‌دهیم 

اکبر مرادی چمنی با پرچمی بر روی شانه با بیان اینکه این ‌پرچم کفن ماست، عشق ماست و پای این‌ پرچم جان می‌دهیم اظهار کرد:اگر رهبرم دستور بدهد هزار شب دیگر هم به خیابان می‌آییم و خسته نمی‌شویم.

وی به زبان محلی افزود: امن ایسه‌ایم، به خدا اگر صد سال هم ببه پای کاریم یا شهید آبیم یا پیروز، اَمَن دشمنان زیادی داریم و تنها راه غلبه حرف زوره وگرنه امرا نابود خواهند کرد.

ما برای شهادت، وطن و رهبری تا پایان ایستاده‌ایم

بتول پیشداد با بیان اینکه حضور مقتدرانه مردم در خیابان‌ها، مشتی محکم بر دهان آمریکا و اسرائیل است، اظهار کرد:ما تا آخر ایستاده‌ایم و با یادآوری سخنان حاج قاسم سلیمانی مبنی بر اینکه داعش در مدت کوتاهی از کره خاکی محو می‌شود، بر استمرار این ایستادگی تأکید کرد:

وی همچنین با استناد به سخنان امام شهید مبنی بر اینکه اسرائیل ۲۵ سال آینده را نخواهد دید و نابود خواهد شد، افزود نباید اجازه داد دشمنان دل خوش کنند، چرا که ممکن است مرگ و نابودی را تنها برای چند روز عقب بیندازند، اما نابودی آن‌ها حتمی است و اسرائیل با خفت و ذلت توسط آمریکا اخراج خواهد شد.

پیشداد با بیان اینکه ما برای شهادت، وطن و رهبری ایستاده‌ایم، تصریح کرد: ما از شهادت و مرگ نمی‌ترسیم و تنها از زندگی لذت‌بار بیم داریم.

وی با نهایت اطمینان از پیروزی با اشاره به الگو گرفتن از بانوان صدر اسلام، از تربیت فرزندان در خیابان و آشنایی با ایثارو حماسه آفرینی ها گفت: ان‌شاءالله قله را فتح خواهیم کرد.

ایران، مدلِ جهانیِ دفاع از نظام سیاسی شد

روح‌الله پوراسماعیلی نیز  در گفتگو با بسیج با اشاره به اینکه حضور باشکوه و حماسی مردم در خیابان‌ها در تاریخ نظام بین‌الملل بی‌سابقه است، اظهار کرد: این حضورِ مستمر، حدنصاب جدیدی برای «صیانت از نظام سیاسی توسط ملت» به جا گذاشته است؛ تا جایی که باید تاریخِ ملت‌ها را به قبل و بعد از این رویداد تقسیم‌بندی کرد.

کارشناس مسائل سیاسی با بیان اینکه در هیچ کشوری سراغ نداریم که ملتی برای پاسداری از مرزهای اعتقادی و جغرافیایی خود، صد شب پیاپی در تمامی شهرها و روستاها حضور یابد، افزود: این مقیاس از حضور، نشان‌دهنده عمقِ پیوندِ انقلاب اسلامی با توده‌های مردم است و اکنون ایران به «مدلِ معیار» برای سنجشِ میزان اعتقاد و پایبندی ملت‌ها به نظام سیاسی خود تبدیل شده است.

وی با اشاره به اینکه امروز افکار عمومی دنیا در حال شناخت ماهیت واقعی نظام اسلامی هستند؛ نظامی که مردمش با جان ودل پای آن ایستاده‌اند،تصریح کرد: دشمن طی ۴۷ سال با پروپاگاندای رسانه‌ای تلاش کرد جمهوری اسلامی را نظامی ضدمردمی و عقب‌مانده جلوه دهد؛ اما این حضورِ آگاهانه و بصیرت‌مندانه، تمام بافته‌های دشمن را پنبه کرد. 

 پوراسماعیلی با بیان اینکه این حضورِ بی‌سابقه، «تولید قدرت» می‌کند و این قدرت، «امنیت پایدار» را برای ایران و منطقه به ارمغان می‌آورد، گفت: این امنیت پایدار بدون شک مسیر را برای گسترش تعاملات اقتصادی، سرمایه‌گذاری و دستیابی به منافع ملی کلان هموار خواهد کرد.

وی با اشاره به نقشِ تعیین‌کننده شهادت رهبر انقلاب در خنثی‌سازی توطئه‌ها، افزود: برخلاف القائات دشمن مبنی بر ایجاد گسست تاریخی، شهادتِ رهبر شهید ، «باطل‌السحرِ» فضای رسانه‌ای کاذبِ امپراتوریِ دروغ بود. 

کارشناس مسائل سیاسی نسل جدید دارای روح پاک و بی‌آلایش دانست و اظهار کرد:نسل نوجوان با روح پاک به واقعیت‌ها نگاه کرد، به دروغ‌های رسانه‌ای واکنش نشان داد و حضور پرشورِ جوانان و نوجوانان در این میدان، گواهی بر شکستِ پروژه‌یِ تحریفِ دشمن است.

وی افزود:این حرکت، نه فقط یک حضور خیابانی، که یک «خیزشِ راهبردی» است که ماهیتِ جمهوری اسلامی را برای جهانیان بازتعریف کرده و ثابت کرد که صاحبان اصلی این میدان، همین مردمِ آگاه و بصیر هستند.

این حضور خیابانی، فراتر از یک تجمع ساده، فریادِ رعدآسای ملتی است که بندهایِ اسارتِ تبلیغات رسانه‌ای جهانی را گسسته و با مشت‌های گره‌کرده، سرفصل تازه‌ای در کتابِ تاریخِ مقاومت گشوده است.

 این ملت نه با شعار، که با «بودن» و «ایستادن»، ثابت کرده است که در ترازویِ تاریخ، خونِ شهیدان و استقامتِ بازماندگان، سنگین‌تر از تمامِ هیمنه‌یِ پوشالیِ امپراتوری‌هایِ دروغ است؛ و این همان نقطه‌یِ عزیمتی است که قله‌هایِ پیروزی را در دسترسِ این امتِ بیدار قرار داده است.

خیابان؛آوردگاهِ مطالبه‌گری و تپشِ زندگی

نکته‌یِ تماشایی و منحصربه‌فرد این اجتماعات، دمیده شدنِ روحِ «زندگی» در کالبدِ این میادین است. مردم با تبدیل کردنِ خیابان به کانونِ اصلیِ زیستِ مؤمنانه، مناسبت‌هایِ مختلف از یادواره‌هایِ شهدا و آیین‌هایِ ملی گرفته تا جشن‌هایِ اعیاد مذهبی و حتی مراسم‌هایِ ازدواج را در همین بسترِ عمومی برگزار می‌کنند.

این کنشِ اجتماعیِ خلاقانه، نشان می‌دهد که خیابان برای مردم ایران نه محلِ گسست، که مأمنِ پیوند و «خانواده‌ی بزرگِ ملی» است؛ جایی که غم‌ها و شادی‌ها، حماسه‌ها و آرمان‌ها، همگی در پیوندی ناگسستنی با نظامِ سیاسی، به زیباترین شکلِ ممکن بازتولید می‌شوند.

این خیزش، پایانِ توهمِ دشمن است

این حضورِ خیابانی، فراتر از یک تجمع ساده، فریادِ رعدآسای ملتی است که بندهایِ اسارتِ تبلیغات جهانی را گسسته و با مشت‌های گره‌کرده، سرفصل تازه‌ای در کتابِ تاریخِ مقاومت گشوده است. این ملت نه با شعار، که با «بودن» و «ایستادن»، ثابت کرده است که در ترازویِ تاریخ، خونِ شهیدان و استقامتِ بازماندگان، سنگین‌تر از تمامِ هیمنه‌یِ پوشالیِ امپراتوری‌هایِ دروغ است؛ این حماسه، تیرِ خلاصی بر پیکرِ فرسوده‌یِ توهماتِ دشمن است و راه را برای فتحِ قله‌هایِ قریب‌الوقوعِ پیروزی هموار کرده است.