علوم سیاسی و روابط بین‌الملل باید به سمت کاربردی شدن حرکت کنند

حکیم این موضوع را مصداق قدر خود ندانستن دانست و تأکید کرد که اگر نتوان قابلیت‌ها و توانمندی‌های دانشجویان را به کار برد، خروجی نظام آموزشی علمی، کاربردی و ملموس نخواهد بود.

وی همچنین به تأکید بیش از حد بر نظریه‌ها و مبانی کلاسیک اشاره کرد و گفت: این امر ذهن دانشجویان را محدود و مانع ایجاد تفکر خلاق و حل مسئله می‌شود. او افزود که نظریه باید ذهن را توسعه دهد، نه اینکه آن را منجمد کند و متأسفانه در برنامه‌های درسی اخیر، تمرکز عمده روی مبانی نظری است و بخش کاربردی و مهارت‌محور کمرنگ شده است.

حکیم به اهمیت ارتباط آموزش با مسائل واقعی جامعه اشاره کرد و گفت: دانشجوی علوم سیاسی باید قادر باشد تحلیل کند، مسئله حل کند و خروجی کارش برای جامعه و نظام قابل استفاده باشد. به گفته او، همان‌طور که استادان رشته‌های فنی و مهندسی خروجی ملموس دارند، علوم انسانی هم باید به سمت کاربردی شدن حرکت کند.

دانشیار دانشگاه علامه طباطبائی با بیان نمونه‌هایی از جنگ روایت‌ها و پرسش‌های دانشجویان درباره فعالیت‌های ایران در منطقه، افزود: مواجهه با سوالات واقعی و توانایی پاسخ‌دهی علمی و جذاب، بخشی از کاربردی‌سازی علوم انسانی است و نشان می‌دهد دانشگاه باید تحلیل‌ها و نظریه‌ها را در قالبی ملموس ارائه کند.

وی همچنین به ضرورت اتصال آموزش و تصمیم‌گیری اشاره کرد و گفت: با استفاده از تجارب موجود و بهره‌گیری از داشته‌ها، می‌توان از مباحث نظری عبور کرد و توانمندی‌های دانشجویان را به سمت حل مسائل کشور و تأثیرگذاری اجتماعی هدایت کرد. این امر حلقه اتصال بین نشست‌های علمی و فعالیت‌های کاربردی دانشگاهی است.

حکیم در پایان تأکید کرد: علوم سیاسی و روابط بین‌الملل باید به گونه‌ای آموزش داده شوند که دانشجو نه تنها حافظ نظریه نباشد، بلکه توان تحلیل و ارائه راهکار عملی داشته باشد و خروجی دانشگاه برای جامعه ملموس و مفید باشد.