قرآن کریم قلب یک خانه را زنده می کند/قرآن کریم خانواده را به ریشه‌ای استوار برای رشد هر یک از اعضا تبدیل می کند

قزوین-به گزارش بسیج، در میان انبوهی از کتاب‌ها و روش‌های خودسازی، گاهی یک راه حل قدیمی اما همیشه نو، می‌تواند پاسخگوی تمامی دغدغه‌های بشر امروز باشد. قرآن کریم، این کتاب آسمانی، برای بسیاری تنها یک متن مقدس عبادی نیست؛ بلکه یک همراه همیشگی و نقشه‌ راه زندگی است.

 زهرا عابدی ها، بانویی که تمام قرآن را در سینه دارد، از این همراهی و انس، سخن می‌گوید. او از لحظاتی می‌گوید که قرآن، درمان دل‌های گرفته بوده و از تأثیر شگفت‌انگیرش بر آرامش روابط خانوادگی.

 به گفته او، قرآن می‌تواند قلب یک خانه را زنده کند و خانواده را به ریشه‌ای استوار برای رشد هر یک از اعضا تبدیل کند. سخنانش گواهی زنده بر این آیات الهی است که «أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»؛ آگاه باش که با یاد خدا دلها آرامش می یابد.

زهرا عابدی‌ها در ابتدای این گفت‌وگو با خبرنگار بسیج، با بیان تأثیر قرآن در آرامش روحی خود، می‌گوید: راستش هر وقت با قرآن مأنوس می‌شوم، حس آرامش خاصی به سراغم می‌آید، انگار که تمام دل‌نگرانی‌هایم آرام می‌گیرند، قرآن برایم مانند یک دوست صمیمی است که همیشه راه درست را به من نشان می‌دهد.

خانم عابدی‌ها به تجربه شخصی خود اشاره کرده و توضیح می‌دهد: گاهی که دلم گرفته است، یک سوره را باز می‌کنم و دقیقاً همان آیه‌ای می‌آید که گویی خداوند مستقیماً با من سخن می‌گوید. به راستی که انسان با قرآن می‌آموزد چگونه صبور باشد، چگونه ببخشد و چگونه امیدش را از دست ندهد؛ هر چه بیشتر با آن وقت بگذرانی، بیشتر احساس می‌کنی زندگی‌ات جهت گرفته و هدفت روشن‌تر شده است.

وی در ادامه به تأثیر قرآن در فضای خانواده می‌پردازد و خاطرنشان می‌کند: به نظر من قرآن می‌تواند قلب خانه را زنده نگه دارد. وقتی در خانه قرآن تلاوت می‌شود یا حتی صدای آن پخش می‌شود، فضا به شکلی خاص آرام می‌شود، گویی برکت در هوا جریان می‌یابد.

 بانوی حافظ قرآن، تأثیر این انس را بر روابط خانوادگی اینگونه توصیف می‌کند: زوجینی که با هم قرآن می‌خوانند یا به آن گوش می‌سپارند، رابطه‌ای محکم‌تر و صمیمی‌تر دارند. کودکان نیز با دیدن این فضا، ناخودآگاه می‌آموزند که با خدا مأنوس شوند. قرآن باعث می‌شود دعواها کمتر شود، دل‌ها به یکدیگر نزدیک‌تر گردد و مهرورزی در خانه بیشتر جریان یابد.

خانم عابدی‌ها در بخش دیگری از سخنان خود، قرآن را فراتر از یک کتاب معمولی دانسته و می‌افزاید: من احساس می‌کنم قرآن فقط یک کتاب نیست، یک نفس است، یک نور است که هر روز باید از آن بهره ببری. کافی است روزی حتی پنج دقیقه با آن خلوت کنی و بگویی: "خدایا، امروز می‌خواهم از سخنان تو چیزی بیاموزم." همین کافی است تا حال دلت بهتر شود و مسیرت روشن‌تر شود. به راستی هر چه از قرآن فاصله بگیریم، زندگی‌مان تاریک‌تر می‌شود و هر چه به آن نزدیک‌تر شویم، برکت، آرامش و عشق بیشتری وارد زندگی‌مان می‌شود.

وی در پایان با تشبیه زیبای خانواده به ریشه یک درخت، می گوید: به نظر من خانواده مانند ریشه درخت است. هر چه ریشه محکم‌تر و سالم‌تر باشد، شاخه‌ها نیز قوی‌تر رشد می‌کنند. خانه جایی است که در آن می‌آموزیم چگونه با دیگران رفتار کنیم، چگونه عشق بورزیم و چگونه صبور باشیم. وقتی فضای خانه پر از آرامش، احترام و محبت باشد، انسان، آرام‌تر و قوی‌تر می‌شود. من همواره احساس کرده‌ام که وقتی یاد خدا در جریان باشد و مهربانی میان اعضای خانواده حاکم باشد، همه چیز روان‌تر پیش می‌رود. گاهی تنها یک جمله محبت‌آمیز از عزیزانمان، کافی است تا دوباره برخیزیم و راهمان را ادامه دهیم. به نظر من، خانواده منبع آرامش، امید و انگیزه‌ی دوباره است.

گزارش: اعظم علویری 

انتهای پیام/۱۰۰۴