تهدید کاهش ۵۰ درصدی محصول کنجد با بیتوجهی به علفهای هرز
حسین ثابت زنگنه با تاکید بر اینکه کشاورزان باید از ابتدای فصل کشت، مدیریت جدی را برای کنترل علفهای هرز اعمال کنند، روشهای مؤثر در این زمینه را در چهار محور اصلی تشریح کرد.
وی با اشاره به روشهای زراعی به عنوان پایه اصلی مدیریت علف هرز، آمادهسازی اصولی زمین را نخستین گام کلیدی در این حوزه دانست و اظهار کرد: شخم و دیسک مناسب قبل از کاشت، جمعیت اولیه علفهای هرز را به میزان قابل توجهی کاهش میدهد.
ثابت زنگنه بر کشت به موقع تأکید کرد و افزود: تأخیر در کاشت، فرصت رشد بیشتری را در اختیار علفهای هرز قرار میدهد و آنها بر گیاهچههای ضعیف کنجد غلبه خواهند کرد.
وی استفاده از بذر سالم و گواهیشده عاری از بذر علف هرز و همچنین رعایت تراکم مناسب کاشت را از دیگر عوامل زراعی مهم عنوان کرد و گفت: تراکم مطلوب باعث میشود سایهانداز سریعتر بسته شود و علفهای هرز فرصت رشد کمتری پیدا کنند.
کنترل مکانیکی؛ ضرورتی انکارناپذیر
عضو مرکز تحقیقات خوزستان، وجین را در کشت کنجد اجتنابناپذیر خواند و تصریح کرد: انجام ۲ تا سه نوبت وجین دستی یا مکانیکی با کولتیواتور، به ویژه در ۳۰ تا ۴۵ روز اول پس از سبز شدن، برای نجات محصول کاملاً ضروری است.
وی توضیح داد: بهتر است وجین بین ردیفها با کولتیواتور و در داخل ردیفها به صورت دستی انجام شود تا آسیب کمتری به گیاه اصلی وارد شود.
کنترل شیمیایی؛ با احتیاط و مشورت
ثابت زنگنه با بیان اینکه کنجد به بسیاری از علفکشها حساسیت بالایی دارد، هشدار داد: استفاده از علفکش باید با نهایت احتیاط و حتما تحت مشاوره کارشناسان گیاهپزشکی انجام شود.
وی علفکشهای قابل استفاده در مزارع کنجد را به ۲ دسته اصلی تقسیم کرد و گفت: قبل از سبز شدن کنجد میتوان از علفکش پندیمتالین (استامپ) برای کنترل علفهای هرز باریکبرگ و پهنبرگ یکساله استفاده کرد همچنین علفکش تریفلورالین (ترفلان) قبل از کاشت و به صورت مخلوط با خاک برای کنترل علفهای هرز باریکبرگ قابل مصرف است.
وی هشدار داد: گزینههای علفکش برای استفاده پس از سبز شدن کنجد بسیار محدود هستند و بدون مشورت فنی با کارشناسان گیاهپزشکی، خطر آسیب به محصول بسیار بالا است.
