حضور پررنگ زنان در مبارزات انقلابی از راهپیماییها تا سازماندهی اعتراضات نشان داد آنان نه تنها همراه مردان بلکه پیشگامان تغییر و تحول جامعه حتی بعد از انقلاب اسلامی بودهاند.
قبل از انقلاب اسلامی دو امکان پیش روی زن ما وجود داشت؛ یا باید از زنانگی خود به معنای عفاف و حجاب و مذهبش دست میکشید تا بتواند در ساختارهای جامعه وارد شود و کاری کند یا باید در پستوی خانه به زندگی خودش میرسید! اگر هم میخواست از پستوی خانه بیرون بیاید با دو برخورد مواجه بود؛ از طرفی جامعه او را با المانهای مذهبیاش نمیپذیرفت و از طرفی دیدگاه متحجر سنتی هم به او اجازه خروج از خانه نمیداد، یعنی زن مسلمان ایرانی پیش از انقلاب با دو سد مواجه بود؛ یکی سد تجدد و دیگری سد تحجر!