رقص خون با دشنه شیطان
قزوین/ بسیج، آمریکا از سال ۲۰۰۱تا کنون بیش از ۱۷ مراسم عروسی را هدف قرار داده است که اغلب این اتفاقات با هجمه رسانه ای غرب علیه قربانیان به فراموشی سپرده شده است اینکه هنوز منتظر جامعه جهانی، سازمان ملل و حقوق بشر هستیم تا آمریکا را محکوم و مجاب به پرداخت خسارت کند باور فانتزی است که هرگز محقق نخواهد شد.
آمریکا در برآورد گام در حوزه امنیت و راهبردی سناریو مخصوص دارد که ابتدا ضربه ای میزند اگر با واکنش و پاسخ سخت همراه شد در گام بعدی اقدام را متوقف می کند لذا با ترور سردار سلیمانی گام به گام تا ترور رهبر انقلاب پیش رفت. در خصوص زدن مدرسه میناب ایران واکنش سنگین علیه پایگاه های آمریکا انجام داد اما پس از آتش بس و مذاکره مجدد به مراسم عروسی حمله کرد تا پروژه وحشت را در آرامش نبرد انجام دهد. آمریکا در گام بعدی به سراغ اماکن عمومی و بازارها خواهد آمد تا زدن زیر ساخت و کشتار غیر نظامیان را عادی سازی کند و برابر کنوانسیون های جنگی دنیا ایران می تواند تهدید را در همان سطح پاسخ دهد و متجاوز را تحت تعقیب قرار دهد.
حمله به مدرسه میناب، کشتار شهروندان برای ترورهای هدفمند همگی در راستای برآورد گام به گام صورت می گیرد و این موضوع متوقف نخواهد شد زیرا نبرد اطلاعاتی را نمی توان با حمله نظامی متوقف کرد بلکه عملیات امنیتی اطلاعاتی علیه آمریکا و عمالش می تواند ترمز شرارت آمریکا را بکشد. با حمله به مراسم عروسی و دریافت پاسخ نظامی سنگین از طرف ایران! آمریکا خود را برای گام بعدی حملات مهیا می کند تا ایران را در حالت جنگ و صلح نگه دارد این امر باعث فرار سرمایه ها و فروپاشی اقتصادی اجتماعی می شود که در گفتار و سخنان دولتمردان آمریکا بارها تکرار شده است.
ایران باید وضعیت نه جنگ و صلح را با قدرت نظامی، اطلاعاتی، ژئوپلتیک، امنیتی پاسخ دهد تا کشور از این وضعیت خلاص شود. از نظر رسانه ای و افکار عمومی ایران در قبال این جنایت باید سکوت نکند، مسئولان سیاسی دست پلید آمریکا را در این جنایت افشا کنند و شکایت های حقوقی را در مجامع داخلی و بین المللی مطرح و پیگیری کند.
التماس به غرب با مذاکره جواب نمی دهد و نباید آمریکا به این باور برسد که هرجنایتی علیه ایران انجام دهد حاضر به دادن امتیاز در میز مذاکره هستند. اینکه رقص خون با دشنه های شیطان را به دنیا مخابره کنیم بسیار پسندیده است و جنایت های شرورانه شیطان بزرگ را در تقویم کشور و جهان بگنجانیم.
نباید فاجعه کشتار در مراسم عروسی ننگرهار، قندهار، فلوجه و سیریک را فراموش کرد تاریخ را با اسناد واقعی برای آیندگان به یادگار بگذاریم تا از زبان دشمن شنیده نشود.همانند قحطی بزرگ که ۱۲۹۶تا ۱۲۹۸ بیش از ۱۰ میلیون تلفات روی دست ایران گذاشت اما به گونه ای در دل تاریخ دفن شد که امروز بسیاری از قشر تحصیلکرده از آن فاجعه خبر ندارند.
تاریخ جنگ را از تمام زوایا جمع آوری کنیم و با ثبت و مراقبت برای آیندگان به یادگار بگذاریم.
نویسنده؛
سورنا چگینی
انتهای پیام/۱۰۰۲/
