وحدت کیمیایی است که جامعه را اصلاح می‌کند

به گزارش خبرگزاری بسیج از سرخه، هم زمان با روزهای پایانی ماه صفر، محفلی از یاد و نام اهل‌بیت(ع) به همت پایگاه مقاومت بسیج حضرت اُم‌البنین(س) در مسجد حضرت ابوالفضل(ع) روستای صوفی‌آباد برپا شد؛ مجلسی که سرشار از ارادت و عشق به سیدالشهدا(ع) بود.

این مراسم با سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین مهدی اشرف امام جمعه سرخه همراه با سینه زنی و روضه خوانی برگزار و دل‌های عاشقان حسینی را در فضایی معنوی گردهم آورد.

اشرف در جمع عزاداران حسینی اظهار کرد: فردای قیامت صحنه‌ی عجیبی است. خداوندِ متعال، آن‌قدر به پیامبرش عطا می‌کند و می‌بخشد که خدا می‌فرماید: «ای پیامبر، تا تو راضی نشوی، من دست برنمی‌دارم!» این یعنی چه؟ یعنی شفاعت، یعنی همان دلسوزیِ تمام‌عیار برای من و شما.

او افزود: در همان عالم هم وقتی ما خطا می‌کنیم و می‌لغزیم، دست از هدایت و شفاعتِ ما برنمی‌دارد. او همان رسولی است که دردِ ما را دردِ خودش می‌داند؛ «عَزیزٌ عَلَیهِ ما عَنِتُّم»؛ یعنی هر سختی و تنگنایی که بر جانِ شما می‌نشیند، برای رسول خدا سنگین است.

امام جمعه سرخه تصریح کرد: این مکتبِ پیامبر است! ایشان اسوه‌ی ماست، اما نه یک الگوی دست‌نیافتنی، بلکه از جنسِ خودِ ما. زندگی‌اش پر از ساده‌زیستی بود؛ همان‌طور که در سیره اهل‌بیت و بزرگان‌مان دیده‌ایم، مثلِ حضرت امام (ره) که در اوجِ مقام، در همان حسینیه و روی همان زیلوهای ساده زندگی می‌کردند. چرا؟ چون می‌خواستند قلب‌شان با قلبِ ضعیف‌ترینِ مردم گره بخورد. این بزرگان، اهلِ دنیا و تجمل نبودند، چون می‌دانستند که راهِ رسیدن به خدا، از کوچه پس‌کوچه‌های خدمت به خلق می‌گذرد.

اشرف با بیان اینکه محبت، گمشده‌یِ امروزِ ماست، گفت: از امام رضا (ع) روایتی داریم که حضرت می‌فرمایند که محبت و دلسوزیِ مومنان نسبت به هم، کلیدِ وحدت است. شیطان همیشه به دنبالِ تفرقه‌ است، اما پیامبرِ ما با همان روشِ رحمانی‌اش، یعنی گذشت و مدارا، امت را یکپارچه می‌کرد.

او ادامه داد: امام رضا (ع) فرمودند خداوند حسناتِ مومن را می‌پذیرد و از خطاهایش می‌گذرد، مگر سه دسته کسی که مومنی را آزار دهد، کسی که کینه‌یِ برادرِ دینی‌اش را در دل نگه دارد، و کسی که نیتِ سوء نسبت به مومن داشته باشد.

اشرف با بیان اینکه محبت، گذشت، و دلسوزی نسبت به هم، عاملِ رشد و حفظِ دین است، بیان داشت: فریادمان را بر سرِ شیطان و دشمنانِ وحدت بکشیم، اما در داخلِ جامعه‌ی اسلامی، با هم با رحمت و مودت رفتار کنیم. این همان کیمیایی است که جامعه را اصلاح می‌کند، سیئات را می‌شوید و ما را به رضوانِ الهی نزدیک می‌کند.