هیچ فراخوانی توان خلق حماسه اربعین را ندارد
به گزارش بسیج، در روزهایی که جاده نجف تا کربلا به رود خروشان عاشقان سیدالشهدا(ع) تبدیل میشود، روایت اربعین تنها در قدمهای زائران خلاصه نمیشود. در کنار هر موکب، هر استکان چای و هر لبخند میزبان، داستانی نهفته است که اگر ثبت نشود، بخشی از حافظه تاریخی این حماسه عظیم از میان خواهد رفت. اربعین، بزرگترین رسانه مردمی جهان است؛ رسانهای که زبان مشترکش محبت و ایثار است.
در این میان، خبرنگاران و راویان اربعین، تنها ثبتکنندگان یک رویداد نیستند؛ آنان شاهدان زنده صحنههایی هستند که از مرز خبر فراتر میرود و به روایت ایمان، وحدت و انسانیت تبدیل میشود. هر تصویر، هر یادداشت و هر گفتوگو، سندی از بزرگترین اجتماع انسانی جهان است؛ اجتماعی که هر سال جلوهای تازه از فرهنگ عاشورا را به نمایش میگذارد.
آرزو سلخوری، خبرنگار و استاد دانشگاه، اربعین را پدیدهای میداند که با هیچ فراخوان سیاسی یا اجتماعی قابل مقایسه نیست. او میگوید میلیونها نفر از کشورهای مختلف، بدون دعوت رسمی و تنها با انگیزه عشق به امام حسین(ع)، مسیر نجف تا کربلا را طی میکنند و حاضرند برای رسیدن به این مقصد، از مال، آسایش، سلامت و حتی جان خود بگذرند.
وی با اشاره به حضور زائرانی از کشورهای مختلف، اظهار میکند که در مسیر پیادهروی، موکبهایی از ملیتهای گوناگون دیده میشود؛ افرادی که گاه با دشواری فراوان خود را به عراق رساندهاند و تمام دارایی یکساله خود را برای خدمت به زائران هزینه میکنند، بیآنکه احساس خسارت یا پشیمانی داشته باشند.
این خبرنگار با بیان نمونههایی از ایثار مردم، از بانویی یاد میکند که به دلیل بیماری، در طول سال قادر به انجام کارهای روزمره خانه نیست، اما در ایام اربعین خانه خود را به روی زائران گشوده و با عشق برای آنان غذا تهیه میکند. به گفته او، این روحیه ایثار، یکی از جلوههای کمنظیر فرهنگ اربعین است.
سلخوری همچنین به روز حمله به کربلا اشاره میکند و میگوید همزمان با ورود کاروانشان، خانوادهها با نگرانی تماس میگرفتند و از زائران میخواستند بازگردند، اما پاسخ بسیاری از آنان یک جمله بود؛ «جانمان هم فدای حسین(ع).» او تأکید میکند برخلاف تصور دشمنان، این تهدیدها نه تنها موجب کاهش حضور زائران نشد، بلکه به گفته شاهدان، شمار زائران ایرانی در روزهای پس از حمله افزایش یافت.
وی یکی از خاطرات خود را به دیدار با بانویی از لبنان اختصاص میدهد؛ بانویی که در مسیر اربعین با او گفتوگو کرده بود و آرزو داشت روزی به ایران سفر کند. این بانوی لبنانی بعدها در حملات رژیم صهیونیستی به لبنان به شهادت رسید و هر بار که اربعین را روایت میکند، چهره، سخنان و دلدادگی او به رهبر ایران را به یاد میآورد.
این استاد دانشگاه با انتقاد از برخی جریانهای فضای مجازی که تلاش میکنند اربعین را به معرفی مراکز خرید، کافهها و سرگرمیهای گردشگری تقلیل دهند، معتقد است؛ رسانهها باید با این نگاه مقابله کنند. به گفته او، معرفی خدمات شهری ایرادی ندارد، اما نباید فلسفه اصلی اربعین که محور آن امام حسین(ع) است، در حاشیه قرار گیرد.
سلخوری، درباره نخستین حضور خود در پیادهروی اربعین نیز میگوید پیش از سفر، شناخت عمیقی از این رویداد نداشت، اما دعوتی غیرمنتظره، او را راهی سفری پانزده روزه از نجف تا کربلا کرد؛ سفری که به گفته خودش، نقطه عطف زندگیاش شد و نوری را در دلش روشن کرد که دیگر هرگز خاموش نشده است.
وی معتقد است اربعین خلأیی را در وجود انسان پر میکند که شاید پیش از آن از وجودش بیخبر بوده است. به همین دلیل، سختی مسیر، گرمای هوا، کمبود امکانات و هزینههای سفر، هیچکدام نمیتواند شوق حضور دوباره را از دل زائران بگیرد.
این خبرنگار سالهاست که تجربههای خود را در قالب سفرنامه و روایتهای میدانی ثبت میکند. او میگوید بسیاری از صحنههای اربعین، از کودکی که با یک بطری آب به استقبال زائران میآید تا پیرمردی که با وجود ناتوانی جسمی خدمت میکند و خانوادههای عراقی که هفتهها زندگی خود را وقف پذیرایی از مهمانان امام حسین(ع) میکنند، اگر ثبت نشوند، بخشی از تاریخ این حماسه از میان خواهد رفت.
سلخوری در پایان، مهمترین پیام اربعین را وحدت میداند و میگوید در این مسیر، انسانهایی از کشورهای مختلف، با زبانها و گویشهای متفاوت، بدون آنکه یکدیگر را بشناسند، تنها با یک هدف مشترک کنار هم قرار میگیرند. به اعتقاد او، ارتباط قلبی و غیرکلامی میان زائران، بزرگترین سرمایه اربعین است؛ سرمایهای که هیچ قدرتی قادر به ایجاد آن از طریق فراخوان یا تبلیغات نخواهد بود.
انتهای پیام/۱۰۱۰
