به گزارش خبرگزاری بسیج از البرز، امیر عطاران کارشناس مسائل رسانه در یادداشتی آورده است که

«ما باید کاری کنیم که اخلاق در همه جا ویران شود تا راه سیطره ما بر جهان گشوده گردد.»
و نیز: «برای آنکه توده مردم در گمراهی بمانند و ندانند با آنان چه میگذرد، با ایجاد ابزارهای لذت و سرگرمی، آنان را به شهوترانی و بیخبری مشغول خواهیم ساخت.»
از سال ۱۹۲۱ میلادی به بعد، در پی تحولات اجتماعی غرب، دامنها بهتدریج کوتاه شد و به حد زانو رسید؛ رخدادی که در تاریخ پوشاک بی سابقه به شمار میرفت.
پس از انقلاب صنعتی و گسترش نگرش اومانیستی، نظام سرمایه داری با بهره گیری ابزاری از زن، نهتنها از وی بهعنوان نیروی کار ارزان استفاده کرد، بلکه به نام آزادی و پیشرفت، وی را وسیلهای برای سرگرمی، سودآوری، تحریک مصرف گرایی و رونق بازار تبدیل ساخت.
این در حالی بود که در همان دوران، زنان از حقوق اولیهای همچون حق رای، حق تحصیل و حق مالکیت بر اموال شخصی محروم بودند.
این روند هنجارشکنی و افزایش محرکهای جنسی در جامعه، موجب تضعیف روحیه عفاف و پاکدامنی، افزایش افسردگی و نارضایتی جنسی، گسترش فحشا و برهنگی، و در نهایت بروز رکود روحی و روانی در جوامع شد.
این تحولات، در نگاه منتقدان، بخشی از پروژه و دسیسه صهیونیسم برای سلطه بر جهان و سرگرم ساختن مردم به مصرف گرایی و شهوت رانی تلقی میشود؛ پروژهای که هدف آن دور ساختن انسان از معنویت، خانواده و اخلاق است.
از این رو، برهنگی و اباحیگری را میبایست دسیسهای برای استحاله فرهنگی دانست تا در سایه آن، افراد جامعه نسبت به دشمنان خود بیتفاوت و منفعل شوند.