«بیعت»، ستون خیمه امت در مکتب رهبر شهید

قزوین_ «بیعت» از کلیدواژه‌هایی است که در منظومه فکری رهبر شهید جایگاهی ویژه و ممتاز داشت. مرور سخنان و مواضع ایشان نشان می‌دهد که بیعت در نگاه او هرگز به معنای اطاعت کورکورانه یا وابستگی عاطفی صرف نبود، بلکه انتخابی آگاهانه و مبتنی بر شناخت حق تلقی می‌شد. از همین رو بود که هرگاه از «بیعت» سخن می‌گفت، آن را در کنار مفاهیمی چون بصیرت، مسئولیت‌پذیری، ایستادگی و مجاهدت قرار می‌داد.

در این نگاه، بیعت، یک سنت جاری و زنده در تاریخ امت اسلامی است. همان‌گونه که مسلمانان در غدیر با امیرالمؤمنین(ع) بیعت کردند، هر نسل نیز موظف است در زمان خود نسبت خود را با جبهه حق مشخص کند. «بیعت» بیش از آنکه یک اعلام وفاداری باشد، یک «تعهد تاریخی» است. تعهدی برای ماندن در مسیر حق حتی در هنگامه سختی‌ها، تهدیدها و فتنه‌ها.

رهبر شهید معتقد بود که استحکام نظام اسلامی صرفاً بر پایه ساختارهای سیاسی و نظامی نیست، بلکه بر اساس همین پیوند عمیق میان مردم و ولایت شکل گرفته است. به همین دلیل بارها تأکید می‌کرد که راز شکست دشمنان انقلاب در محاسبات غلط آنان درباره این پیوند نهفته است. دشمنان ممکن است قدرت نظامی، اقتصادی یا فناورانه ایران را محاسبه کنند، اما قدرتی را که از بیعت مردم با آرمان‌های انقلاب و ولایت سرچشمه می‌گیرد، نمی‌توانند در معادلات خود بگنجانند.

از سوی دیگر، بیعت در اندیشه رهبر شهید دارای بعدی تمدنی نیز بود. او بیعت را عامل تبدیل یک جامعه پراکنده به یک امت منسجم می‌دانست. امت زمانی شکل می‌گیرد که افراد جامعه حول یک حقیقت مشترک گرد آیند و برای تحقق آن هزینه بدهند. در چنین چارچوبی، بیعت به موتور محرک حرکت‌های بزرگ اجتماعی تبدیل می‌شود. همان عاملی که ملت ایران را در مقاطع حساس تاریخ انقلاب، از دفاع مقدس تا مواجهه با پیچیده‌ترین بحران‌ها، در میدان نگه داشته است.

 مهم‌ترین جلوه این اندیشه را می‌توان در پدیده‌ای مشاهده کرد که امروز از آن با عنوان «ملت مبعوث‌شده» یاد می‌شود. ملت مبعوث‌شده، ملتی است که صرفاً تماشاگر تحولات نبوده بلکه خود را مسوول سرنوشت جامعه می‌داند و در بزنگاه‌های تاریخی به میدان می‌آید. چنین ملتی محصول آموزش‌های یک مکتب فکری است. مکتبی که رهبر شهید طی دهه‌ها آن را تبیین و نهادینه کرد. در این مکتب، مردم نه پیروان منفعل، بلکه یاران آگاه و مجاهدان عرصه‌های مختلف هستند.

حضور پرشور مردم در صحنه‌های سرنوشت‌ساز، تشییع شهدا، دفاع از امنیت ملی، مقاومت در برابر فشارهای خارجی و ایستادگی در کنار آرمان‌های انقلاب را باید در همین چارچوب تحلیل کرد. بی‌شک این رفتارها، واکنش‌های احساسی و مقطعی نیستند، بلکه ثمره سال‌ها تربیت اجتماعی و سیاسی در مکتب رهبری است که «بیعت» را به مثابه یک مسوولیت دائمی تعریف می‌کرد.

«بیعت» در اندیشه رهبر شهید، یک سبک زندگی و یک راهبرد تمدنی است. بیعت یعنی انتخاب آگاهانه جبهه حق، حفظ استقامت در مسیر آن و آمادگی برای پرداخت هزینه‌های این انتخاب. به همین دلیل است که هرچه فشار دشمنان افزایش یافته، پیوند ملت با آرمان‌های خود عمیق‌تر شده و جلوه‌های تازه‌ای از حضور مردمی در صحنه آشکار شده است.

امروز اگر از ملت ایران به عنوان ملتی بیدار، مقاوم و مبعوث یاد می‌شود، این حقیقت را باید در مکتبی جست‌وجو کرد که رهبر شهید سال‌ها معلم و پرچمدار آن بود. مکتبی که در آن بیعت، رمز استمرار انقلاب، ضامن پایداری امت و راز ماندگاری راه حق در گذر زمان است.

سهیلا عظیمی

انتهای پیام/۱۰۱۰