به گزارش خبرگزاری بسیج از اندیمشک، یادبود دانشآموز شهید میکائیل میردورقی از شهدای مدرسه میناب در موکب فرهنگی بسیج دانشآموزی خواهران شهرستان اندیمشک واقع در میدان امام خمینی (ره) همزمان با اجتماعات شبانه برپا شد.
مادر شهید میکائیل میردورقی در حاشیه این یادبود در گفتوگو با خبرگزاری بسیج، به بیان خاطرات و ویژگیهای معنوی، اخلاقی و روحیه وطندوستی فرزند شهیدش پرداخت و اظهار کرد: فرزندم از کودکی روحیهای خاص، قلبی مهربان و ارتباطی عمیق با خدا داشت.
وی با اشاره به شهادت فرزندش در حادثه تروریستی میناب افزود: میکائیل همیشه میگفت من میکائیلم، میکائیل یعنی فرشته خدا و هر کسی آرزویی دارد به من بگوید تا من برآوردهاش کنم و هر زمان کسی آرزویی با او در میان میگذاشت، به گوشهای میرفت و با خدا راز و نیاز میکرد.
مادر این دانشآموز شهید تصريح کرد: هر بار از او میپرسیدم با خدا چه میگوید، پاسخ میداد بین من و خداست و حتی میگفت هر وقت آرزوهایتان برآورده شد، بیایید بگویید میکائیل و خدای میکائیل.
وی با اشاره به اینکه شب قبل از شهادتش، رفتارها و حرفهایش برایم متفاوت بود و انگار به او الهام شده بود که قرار است اتفاقی بیفتد عنوان کرد: نقاشی جنگ کشیده بود، در نقاشیاش سه موشک دیده میشد و نوشته بود بچهها همشون مُردن، همچنین تصویر مدرسه و یک ارتش نظامی را هم کشیده بود.
مادر شهید میردورقی بیان کرد: آن شب برایش شام درست کرده بودم، وقتی غذا را خورد گفت مامان، غذات مزه بهشت میدهد، من تعجب کردم و پرسیدم چرا این حرف را میزنی اما دوباره گفت انگار دارم در بهشت غذا میخورم و من آن زمان متوجه نشدم که این سخنان نشانهای از فردا است.
وی با بیان اینکه بعد از آن به اتاقش رفت، قرآن را باز کرد و سوره بروج را خواند چرا که معلمشان گفته بود این سوره را بخوانند ادامه داد: همیشه قرآن کوچک برمیداشت، اما آن شب قرآن بزرگ را آورد و گفت مامان حفظش کردم، فردا میخواهم بروم بخوانم تا مردم به من افتخار کنند.
مادر این شهید اندیمشکی اضافه کرد: به او گفتم مردم که آنجا نیستند و برای معلم و دوستانت میخوانی، اما پاسخ داد نه، فردا مردم به من افتخار میکنند، من آن زمان متوجه عمق حرفهایش نشدم.
وی مطرح کرد: میکائیل سپس به برادرش گفت بیا با هم توپ و تانک بازی کنیم، من ایران میشوم و تو آمریکا و در پایان بازی با خوشحالی گفت ایران پیروز شد، ایران پیروز شد و من هم به او گفتم بله مامان، ایران همیشه پیروز است.
مادر شهید میردورقی با اشاره به روحیه مهربان فرزندش ابراز کرد: میکائیل بسیار دلسوز و کمکرسان بود و هر وقت فرد نیازمندی را در خیابان میدید، اصرار میکرد که به او کمک کنیم و تا زمانی که کمکی انجام نمیشد، آرام نمیگرفت.
وی گفت: آخرین انشای او درباره ایران بود، معلم از دانشآموزان خواسته بود یک بند درباره ایران بنویسند و میکائیل نوشته بود من کشورم ایران را دوست دارم و افتخار میکنم که یک ایرانی هستم و در مقابل دشمنان کشورم میایستم و از کشورم دفاع میکنم و درسم را میخوانم که در آینده برای کشورم ایران افتخار باشم.
این مادر شهید عنوان کرد: او همیشه دوست داشت افتخاری برای ایران به دست بیاورد و بارها میپرسید مامان کی بزرگ میشوم که برای ایران افتخار بیاورم، حتی با زبان کودکانه میپرسید آیا میتواند وارد تلویزیون شود و بگوید که میخواهد برای ایران افتخار بیافریند.
وی افزود: میکائیل همیشه میگفت جانم فدای ایران، جانم فدای رهبر و در نهایت نیز جان خود را فدای کشورش کرد.
مادر شهید میردورقی یادآور شد: فرزندم همیشه اهل شکرگزاری بود و پیش از خوردن غذا دعایی را میخواند، میکائیل واقعاً کودکی پاک، باایمان، مهربان و دوستداشتنی بود.
گفتنی است شهید میکائیل میردورقی دانشآموز ۹ ساله اندیمشکی در تاریخ ۹ اسفندماه سال ۱۴۰۴ در حمله آمریکای جنایتکار و رژیم منحوس صهیونیستی به مدرسه میناب به شهادت رسید.
خبرنگار: یاسین دارسی
