بهره برداری از پل ارتباطی عشایر خوزستان و لرستان

نماینده مردم شهرستان دزفول در مجلس شورای اسلامی در آیین بهره‌برداری از این پل گفت: پل کول دزفول به طول ۹۲ متر و عرض چهار متر با اعتباری افزون بر ۹۰۰ میلیارد ریال در ۱۶۰ کیلومتری شمال شرقی شهرستان دزفول بر روی رودخانه بختیاری توسط اداره کل امور عشایر احداث شد.

عباس پاپی زاده افزود: پل کول سالانه مسیر کوچ پاییزه و بهاره ۵۰۰ خانوار عشایری است و ۲ استان خوزستان و لرستان را به هم وصل می‌کند.

به گزارش ایرنا، پیش از ساخت این پل، عشایر با استفاده از نصب گرگر و کابل‌های فولادی و به شکل ناایمن از این گذرگاه تردد می‌کردند که این امر طی سالیان گذشته باعث تلفات زیاد انسانی و دامی زیادی شده بود و با ساخت این پل مهم مسیر کوچ این عشایر ایمن شد.

عشایر لرستان و خوزستان هر ساله برای کوچ و تردد از عرض رودخانه بختیاری با مشکل مواجه می‌شدند زیرا این مسیر عشایری نه جاده و نه راهی برای تردد داشت؛ عشایر برای تردد از رودخانه از دستگاهی ناایمن و اغلب فرسوده به نام گَرگَر(نمونه ابتدایی تله کابین) استفاده می‌کردند که این دستگاه‌ها علاوه بر ثبت لحظاتی رعب‌آور در خاطر عشایر، بارها منجر به قطع انگشتان و مرگ افراد و همچنین خسارات مالی می‌شد.

ضرورت رسیدگی به این موضوع باعث شد در دهه ۹۰، رییس وقت سازمان امور عشایر کشور ۲ مرحله از منطقه بازدید کند ولی اقدامی برای ساخت پل کول به علت هزینه بالا صورت نگرفت.

سازمان امور عشایر در دهه ۸۰، مطالعات برای احداث جاده پل کول را آغاز کرد و ۲۰ کیلومتر مسیر شکافی انجام شد، تا محل گرگر ۳.۵ کیلومتر مسیر شکافی باقی مانده بود.

این عملیات به علت مسیر سخت و سنگی با مشکل مواجه شد ولی امور عشایر دزفول در دهه 90، هشت کیلومتر از سرکول تا چال درازه در حوزه لرستان را مسیر شکافی کرد که ۲.۵ کیلومتر آن برای احداث جاده با چند مورد انفجار همراه بود.

سال ۱۴۰۰ مطالعات برای احداث پل با اعتباری افزون بر ۵۰۰ میلیارد ریال آغاز شد و اکنون به مرحله بهره‌برداری رسید.

نداشتن جاده به عنوان یکی از مهمترین مطالبات عشایر دزفول مطرح است که امید است با افتتاح این پل علاوه بر رفع نیاز عشایر, امکان طبیعت گردی و گردشگری برای مردم خوزستان فراهم شود.

پل کول با حضور جهانبخش میرزاوند رئیس سازمان امور عشایر ایران، نوروز جمالپور مدیرکل امورعشایرخوزستان و تعدادی از مسوولان محلی به طور رسمی بهره‌برداری و در اختیار عشایر قرار گرفت.