هدیه‌هایی که در دل می‌گنجد، نه در ویترین‌ها/مهربانی قیمت ندارد

 قزوین- به گزارش بسیج، در آستانه جشن میلاد دخت نبی و روز زن، قدم به بازار می‌گذارم تا حال و هوای این روزها را از زبان و رفتار مردم بشنوم و ببینم. تابلوهای برخی از فروشگاه‌ها پر شده از تبریک‌های روز زن و مادر، ولی آنچه در چهره‌های بسیاری می‌بینم، چیزی فراتر از تبلیغات است؛ نگرانی از گرانی، همراه با امیدی ساده به خوشحال کردن عزیزان.

در پشت ویترین طلافروشی ، آقایی میانسال با چهره‌ای اندیشناک پشت ویترین ایستاده. می‌گوید: امسال قیمت‌ها چند پله بالاتر رفته، قیمت سکه دیوانه‌کننده است ولی همسرم بیشتر از طلا، به همراهی من در کارهای خانه اهمیت می‌دهد، گاهی هدیه، یک توجه جزئی است، نه یک جنس گران‌قیمت.

در مغازه گل‌فروشی پسر نوجوانی که مشغول بسته‌بندی یک شاخه گل رز است، می‌گوید: امسال خیلی‌ها به جای دسته‌گل‌های بزرگ، یک یا دو شاخه می‌خرند. یکی از مشتریان امروز گفت: مهم این است که به یادشان باشیم، حتی با کم‌ترین توان مالی.

کنار مغازه، دختر جوانی با یک گلدان کوچک در دست، با شوق می‌گوید: مادرم عاشق گل است، این گلدان را می‌برم، با یک یادداشت که رویش نوشته‌ام: مثل این گلدان گل ، قدردانی‌ام برایت همیشه سبز می‌ماند.

در این میان، بسیاری از خریداران به دنبال گزینه‌های ساده‌تری هستند. آقای مافی، یکی دیگر از خریداران می گوید: به نظرم یک شاخه گل هم می‌تواند بهترین هدیه باشد. مادران ما همیشه از هدایای کوچک خوشحال می‌شوند. مهم‌ترین چیز محبت است و نمی‌خواهم تحت تأثیر قیمت‌ها از ابراز محبت خود باز بمانم.

در گوشه‌ای از بازار، به سراغ خانم میانسالی رفتیم، مادری که در حال خرید برخی اقلام ضروری بود. او با لبخند گفت: مهم‌ترین کادو برای روز زن، سلامتی و دیدار فرزندانم است. وقتی فرزندانم کنارم هستند، دیگر نیازی به هیچ کادو و هدیه‌ای ندارم. آنان بهترین هدیه‌ای هستند که می‌توانم داشته باشم.

در همان بازار، خانمی که به دلیل مشکلات جسمی‌اش کمی ناتوان شده است، با چشمانی پر از امید گفت: به عنوان یک مادر، در این روز مهم، مهم‌ترین چیز برای من همراهی همسر و فرزندانم است. آنان با محبت و توجه‌شان به من حس خوبی می‌دهند و هیچ کادو مادی نمی‌تواند جای آن را بگیرد. ما در کنار هم، به عشق و محبت نیاز داریم.

خانم احمدی مادر ۷۰ ساله‌ای که روی نیمکت نشسته، با چشمانی نمناک عکس فرزندانش را نشان می‌دهد: امسال هم مثل هرسال، پیشاپیش تلفنی تبریک گفتند و قول دادند بعدا پیشم بیایند. برایم همین کافی است. تنها هدیه‌ای که واقعاً می‌خواهم، این است که سالم باشند و گاه‌به‌گاه صدایشان را بشنوم.

و خانمی را می‌بینم که دست همسرش را گرفته. می‌گوید تازه بیماری را پشت سر گذاشته، از همسرش می‌پرسم: برای روز زن هدیه‌ای در نظر گرفته‌اید؟ همسرش با نگاهی به چشمانش پاسخ می‌دهد: هدیه‌ام این بود که توانستم مرخصی بگیرم و این هفته کنارش باشم. وقتی بیمار است، زمان، گران‌بهاترین کادو است.

به گزارش بسیج، به نظر می‌رسد که گرانی کالاها نتوانسته عمق محبت‌ها را کمرنگ کند. مردم به شکلی خودجوش به سوی هدیه‌های «غیرمادی» روی آورده‌اند: قول‌های عملی، وقت گذاشتن، و توجه‌های کوچک اما در این روزها که اقتصاد دشوار است، مهربانی، ارزانی‌ترین و در عین‌ حال گران‌قیمت‌ترین کالاست و روز زن، فرصتی برای ابراز عشق و احترام به زنان است. در حالی که دغدغه‌های معیشتی و افزایش قیمت‌ها سایه‌ای بر خریدهای این روز گذاشته است، محبت و توجه واقعی به عنوان مهم‌ترین کادو مطرح می‌شود. در این میان، گل و هدیه‌های کوچک هم می‌توانند شگفتی‌آور باشند و یادآور اهمیت عشق و مهربانی در روابط خانوادگی شوند.

گزارش: اعظم علویری 

انتهای پیام/۱۰۰۴