جنگ نمادی از دفاع ملت ایران در برابر تجاوز و تحمیل جنگ بود
سجاد ملکوتی، کارشناس سیاسی استان سیستان و بلوچستان در گفتگو با خبرنگار بسیج در زاهدان اظهار داشت: آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران نتیجه ترکیبی از سوءمحاسبات سیاسی ، اقتصادی و نظامی رژیم صدام بود که با حمایتهای منطقهای و بینالمللی ، به ایران حمله کرد ، اما با مقاومت جانانه مردم ایران مواجه شد. این جنگ ، نمادی از دفاع ملت ایران در برابر تجاوز و تحمیل جنگ بود.
وی افزود: در جنگ تحمیلی هشت ساله (۱۳۵۹–۱۳۶۷) بین ایران و عراق ، آمریکا بهصورت مستقیم وارد جنگ نشد ، اما حمایت های گستردهای از رژیم عراق انجام داد. این حمایت شامل ارائه اطلاعات نظامی ، آموزش نیروهای عراقی و کمک لجستیکی بود. آمریکا تلاش میکرد با تضعیف جمهوری اسلامی ایران ، نفوذ خود را در منطقه حفظ کند.
ملکوتی تصریح کرد: آمریکا همچنین به عراق اجازه داد تا تسلیحات پیشرفتهای از کشورهای دیگر (از جمله اروپا) دریافت کند و در برخی موارد ، خود نیز کمکهای غیرمستقیم تسلیحاتی فراهم کرد.
وی گفت: همچنین در سازمان ملل و مجامع بینالمللی نیز سعی کرد از عراق حمایت کند و مانع محکومیت صدام شود، در اواخر جنگ ، آمریکا با عملیاتهایی مانند اسکورت نفتکشها در خلیج فارس ، به حفظ امنیت انتقال نفت عراق و کشورهای متحد آن کمک نمود.
کشورهای اروپایی به ویژه فرانسه ، انگلیس و آلمان نقش مهمی در فروش سلاح و تجهیزات نظامی به عراق داشتند. این تسلیحات شامل هواپیماهای جنگی ، تانک ، توپخانه و تجهیزات شیمیایی بود.
وی گفت: اروپاییها به عراق کمکهای مالی و اقتصادی نیز ارائه دادند تا صدام توان جنگیاش را حفظ شودو البته تلاش کردند تا با سیاستهای دیپلماتیک از عراق در مقابل انتقادهای بینالمللی دفاع کنند.
وی اظهار داشت: سازمان منافقین نیز با عراق همکاری نزدیکی داشت و از این کشور حمایت میکرد. آنها از عراق تجهیزات و آموزش نظامی دریافت کردند، منافقین در طول جنگ ، با حمایت عراق ، اقدام به انجام عملیات نظامی و خرابکاری علیه ایران کردند، از جمله حملات تروریستی و نفوذ در خاک ایران.
سازمان منافقین نقش تبلیغاتی نیز داشت و تلاش میکرد که جمهوری اسلامی را تضعیف کند و بر افکار عمومی علیه دولت ایران تأثیر بگذارد.
ملکوتی تصریح کرد: ایثار و فداکاری رزمندگان در راه پیروزی در ۸ سال جنگ تحمیلی ایران و عراق ، یکی از بارزترین و درخشانترین جلوههای تاریخ مقاومت ملت ایران است. این مجاهدان با از خودگذشتگی بینظیر و روحیهای راسخ توانستند در مقابل حملات گسترده و امکانات مادی بسیار بالای دشمن بایستند و پیروزیهای بزرگی را رقم بزنند.
حضور اقلیتهای دینی و اقشار غیرمذهبی در جنگ تحمیلی ۸ ساله ایران و عراق ، یکی از نکات مهم و کمتر شناخته شده در تاریخ دفاع مقدس است که نشاندهنده وحدت ملی و همبستگی تمامی اقشار جامعه ایران در برابر دشمن بود.
وی گفت: این حضور گسترده و متنوع اقلیتهای دینی و اقشار غیرمذهبی ، یکی از عوامل مهم موفقیت ایران در جنگ تحمیلی بود. این امر نشان داد که دفاع از وطن و حفظ امنیت ملی ، موضوعی فراتر از مذهب و عقیده است و همه اقشار جامعه در این مسیر متحد شدند.
وی ادامه داد: بسیاری از جوانان ، رزمندگان و نیروهای داوطلب با آگاهی از خطرات جنگ ، با تمام وجود در جبههها حضور یافتند و از جان خود گذشتند. هزاران نفر در این راه به شهادت رسیدند تا امنیت و استقلال کشور حفظ شود.
در ۸ سال جنگ تحمیلی که مردم به لحاظ شرایط اقتصادی ، وضعیت سختی داشتند ، ولی همان مردم مستمند ثابت کردند که حاضرند از داشتههای اندک خود را برای حفظ استقلال و امنیت کشور هزینه کنند. و نشان دادند که دفاع از میهن تنها وظیفه نیروهای نظامی نیست ، بلکه تمامی اقشار جامعه در این راه شریک هستند.
کارشناس مسائل سیاسی گقت: با وجود کمبود امکانات ، تسلیحات و مشکلات فراوان در تامین مایحتاج رزمندگان ، مجاهدان با عزم راسخ و روحیه قوی به دفاع پرداختند و اجازه ندادند دشمن پیشروی کندرزمندگان، با وجود سختیها و تلفات سنگین ، هرگز روحیه خود را از دست ندادند و با اعتقاد راسخ به هدف مقدس دفاع از وطن و اسلام ، همچنان به مبارزه ادامه دادند.
وی گفت: رزمندگان بسیجی ، سپاه ، ارتش و حتی افراد عادی و نوجوانان داوطلب ، همگی با هم متحد شدند تا در مقابل دشمن ایستادگی کنند، این ایثار و فداکاریها بود که باعث شد ایران در برابر حملات گسترده و طولانی مدت عراق مقاومت کند و سرانجام پیروز میدان باشد، البته این نکته نیز حائز اهمیت است ، در حالی که رژیم صدام جنگ با ایران را یک نبرد ملی معرفی میکرد ، اما واقعیت آن بود که بخش مهمی از مردم عراق نه تنها با این جنگ همراهی نکردند ، بلکه به دلایل سیاسی ، مذهبی و قومی ، با آن مخالف بودند.
وی بیان کرد: این عدم همراهی ، هرچند در ظاهر سرکوب شد ، ولی در عمل موجب کاهش روحیه ارتش عراق ، فرار از خدمت و تضعیف جبهه داخلی عراق شدستمهای صدام حسین به مردم عراق در دوران جنگ تحمیلی ۸ ساله علیه ایران تنها به خشونت جنگی محدود نبود ، بلکه شامل سرکوب گسترده سیاسی ، قومی و مذهبی نیز میشدحمله شیمیایی به حلبچه یکی از جنایات بزرگ جنگ بود که طی آن بیش از ۵ هزار غیرنظامی کُرد کشته شدند.
عملیات معروف به "الأنفال" شامل بمباران ، سوزاندن روستاها و نابودی کامل زندگی اجتماعی در شمال عراق بودهزاران روشنفکر ، دانشجو ، افسر ارتش ، نویسنده و فعال سیاسی به جرم "خیانت" اعدام یا ناپدید شدند.
ملکوتی تصریح کرد: در طول جنگ تحمیلی، مردم عراق قربانی واقعی ماجراجوییهای سیاسی صدام بودند. رژیم او نه تنها حقوق انسانی ملت خود را زیر پا گذاشت، بلکه عراق را به سمت انزوا ، عقبماندگی و فاجعه سوق داد. بسیاری از مردم عراق پس از جنگ ، و بهویژه در سالهای بعد ، علیه این ظلمها قیام کردند، که در نهایت نیز زمینهساز سقوط صدام در سال ۲۰۰۳ شد.
